Բարև։ Ես Հայկն եմ։ Ընդամենը ութ տարեկան եմ, սակայն անունս ունի հազարավոր տարիների պատմություն։ Ըստ ժողովրդական մեկնաբանության, Հայկ անունը նշանակում է «հսկա», «հաղթանդամ»։ Մեր նախահայրը համարվում է Հայկ նահապետը, որի անունից էլ ծագած է համարվում մեր ժողովրդի և երկրի անունը։  Մովսես Խորենացին իր «Հայոց պատմություն» աշխատությունում գրի առնված ավանդազրույցում նրան անվանում է նախահայր։ Համաձայն Աստվածաշնչի՝ Հայկը Հաբեթի սերունդներից էր և այդ պատճառով երբեմն անվանվում է Հաբեթոսթյան Հայկ։

Ըստ Մովսես Խորենացու, Հայկը սերում է Նոյի կրտսեր որդի Հաբեթից, Հայկը Նոյի 5-րդ սերունդն է։

Իմ անունը ընտրել է մայրիկս, հայրիկս ուրախությամբ համաձայնել է այդ ընտրության հետ։ Այն ինձ շա՜տ է դուր գալիս։ Եթե ես ընտրեի իմ անունը, կրկին ՀԱՅԿ կդնեի։

Կար _ չկար մի ծառ։ Այդ ծառը տերեև չուներ; և նա շատ էր ուզում ունենար տերև։ Մի օր մի մարդու հադիպեց և գոռրաց հե ախպեր կակառ և նայե ով ասեց դուիչես ես ծառեմ։ Ահ ասեծ մարդ հա հա հա բա ուրեն տերևներետ ես առած տերեվ եմ մեծածել ու ու։ մեկլ մարդ ասած հե ախբեր նայ մեջետ մեծ փետը մետած ու ետ ախպեր հաեծ ու մի քաի որ հտո ածած ու ըիքը դառավ ամեն մեծ ու սիրուն։