Armenians love eating delicious food, and throughout the centuries Armenians made dishes which are too tasty and their recipes are passed down from generation to generation. During the time, the recipes underwent some changes, but the main ingredients and cooking directions were preserved.
Harisa is one of the traditional Armenian dishes which has been passed on since ancient times. It is a kind of porridge, which is made of boned and stewed chicken and cracked or coarsely ground wheat. Traditionally it was made with lamb, but nowadays the majority makes it with chicken.
There are different stories about the origin and name of this dish. According to the most widespread and popular one, when the patron saint of Armenia, Gregory the Illuminator was offering a meal of love and charity to the poor. And they have to add wheat, as there weren’t enough sheep to feed the crowds. They noticed that the wheat was sticking to the bottom of the pot. Saint Gregory advised, “Harekh! Stir it!” Thus, the name of the dish, harissa, came from the saint’s own words.
Once a year (every third Sunday of September) Armenians gather together in Armenian region Armavir to commemorate the resistance of Musa Ler mountain during the Armenian genocide in 1915. They make harissa and celebrate the victory with songs and dances.
Harisa usually takes an extremely long time to cook, but if you visit Armenia and eat this incredible dish, you will make sure that it’s worth a try.
If you come to Armenia, you can try this dish in traditional Armenian restaurants or you can make it yourself. The recipe is taken from Heghineh.com
Ingredients
One 2-2.5 kg chicken
680 grams peeled wheat
Water
Salt
Clarified or regular butter for serving Harisa
Հարիսա
Հայերը սիրում են համեղ ուտեստներ ուտել, և դարերի ընթացքում հայերը պատրաստել են ուտեստներ, որոնք չափազանց համեղ են, և դրանց բաղադրատոմսերը փոխանցվում են սերնդից սերունդ: Ժամանակի ընթացքում բաղադրատոմսերը որոշ փոփոխությունների ենթարկվեցին, բայց հիմնական բաղադրիչները և պատրաստման ուղղությունները պահպանվել են։
Հարիսան հայկական ավանդական ուտեստներից է, որը փոխանցվել է հին ժամանակներից: Դա շիլայի մի տեսակ է, որը պատրաստվում է ոսկորներով ու շոգեխաշած հավով և ճաքճքած կամ կոպիտ աղացած ցորենից: Ավանդաբար այն պատրաստում էր գառան միսով, բայց մեր օրերում մեծամասնությունը պատրաստում է հավով:
Կան տարբեր պատմություններ այս ուտեստի ծագման և անվան մասին: Համաձայն ամենատարածված և սիրված մեկի, երբ Հայաստանի հովանավոր սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչը սիրո և բարեգործության կերակուր էր առաջարկում աղքատներին: Եվ նրանք պետք է ցորեն ավելացնեն, քանի որ ոչխարները քիչ էին ամբոխը կերակրելու համար: Նրանք նկատեցին, որ ցորենը կպչում է կաթսայի հատակին: Սուրբ Գրիգորը խորհուրդ տվեց. «Հարեhխ: Խառնեք այն »: Այսպիսով, ուտեստի անվանումը ՝ հարիսա, առաջացել է սրբի սեփական բառերից:
Տարին մեկ անգամ (սեպտեմբերի յուրաքանչյուր երրորդ կիրակի) հայերը միասին հավաքվում են Հայաստանի Արմավիրի մարզում `ոգեկոչելու Մուսա լեռան դիմադրությունը 1915 թ. Հայոց ցեղասպանության ժամանակ: Նրանք հարիսա են պատրաստում տոնում հաղթանակը երգ ու պարերով:
Սովորաբար հարիսայի պատրաստումը չափազանց երկար է տևում, բայց եթե այցելեք Հայաստան և ուտեք այս անհավանական ուտեստը, համոզվեք, որ արժե փորձել:
Եթե դուք գաք Հայաստան , կարող եք փորձել այս ուտեստը հայկական ավանդական ռեստորաններում կամ պատրաստել ինքներդ:
Հայկ Ղազարյան 