Պարտեզում ծաղկում էին տարբեր տեսակի բույսեր։ Սակայն ամենաշատը աչքի էր ընկնում ալ կարմիր վարդը։ Վարդը գիտեր, որ նա պարտեզի ամենա գեղեցիկ ծաղիկն էր։ Վարդը միշտ դժգոհում էր իրեն շրջապատող ծաղիկերից և բույսերից։ Մի անգամ նա համոզեց այգեպանին իր դիմացից հեռացնել եիցուկին, այնուհետև կակաչներին, շուշաններին, մանուշակներին։ Ի վերջո նա մնաց միայնակ կանգնած այգու մեջ, և նա շատ էր ուրախացել այդ փաստից։ Հանկարծակի սկսվեց ուժգին քամի, նրա շուրջ ոչ մի ծաղիկ չկար, նա ամբողջովին մենակ էր։ Ինքնահավան վարդի ուժերը սպառվեցին քամու դեմ պայքարելուց և նա պարտվեց քամուն, ընկավ հողի վրա։